Sud Bosne i Hercegovine je 7. januara 2026. godine potvrdio optužnicu u predmetu “Zoran Simanić i drugi”, kojom se optuženi Zoran Simanić i Dragan Jović terete za krivično djelo genocid, prema članu 171. tačka a) i b) Krivičnog zakona Bosne i Hercegovine (KZBiH), u vezi sa članom 180. stav 1. i članom 31. istog zakona.
Optuženi se terete da su, u periodu od 6. jula do 1. novembra 1995. godine, tokom rasprostranjenog i sistematičnog napada pripadnika VRS-a i MUP-a RS na bošnjački narod u zaštićenoj zoni UN-a Srebrenica, svjesno i s namjerom pomagali učesnicima udruženog zločinačkog poduhvata (UZP). Cilj operacije, kako se navodi, bio je trajno i prisilno premještanje bošnjačkog civilnog stanovništva, kao i nezakonito hapšenje, zatvaranje, likvidacija i naknadno prikrivanje dokaza kroz ukop, iskop i ponovni ukop žrtava na drugim lokacijama. U optužnici se ističe da je u tom periodu ubijeno više od 7.000 muškaraca i dječaka Bošnjaka, uz pokušaje skrivanja tragova premještanjem posmrtnih ostataka u sekundarne masovne grobnice.
U optužnici se dalje navodi da su Simanić i Jović učestvovali u realizaciji tog plana tako što su, nakon što je 14. jula 1995. godine najmanje 829 zatočenih muškaraca i dječaka bošnjačke nacionalnosti prisilno prevezeno sa područja Bratunca u osnovnu školu u Roćeviću, općina Zvornik, a zatim i na lokalitet šljunkare na obali Drine u Kozluku, zajedno sa drugim njima poznatim osobama, pucajući iz vatrenog oružja učestvovali u lišenju života zatočenika tokom cijelog dana. Do kraja 15. jula 1995. godine na tom lokalitetu ubijeno je najmanje 829 osoba, čiji su posmrtni ostaci potom zatrpani u masovne grobnice, a kasnije premješteni na više sekundarnih lokacija u cilju prikrivanja dokaza.
